Nikolaos Selentis. Preminuli mitropolit Halkide, Nikolaos (Selentis), rođen je na svetom ostrvu Tinos 1931. Nakon završetka srednje škole, u oktobru 1949, nakon uspešnih ispita, upisao je Teološku školu Univerziteta u Atini. Tokom studija pridružio se Hrišćanskom bratstvu „Η ΖΩΗ“, živeći u internatu i baveći se misijskim radom kroz katehetske škole, propovedi i predavanja, zimi i leti u svojoj domovini, propovedajući u crkvama i manastirima. Nakon diplomiranja služio je u Helenskoj vojsci kao poručnik, nastavljajući svoje propovedničke dužnosti uz dozvolu lokalnih mitropolita. Tokom službe služio je i u Pešadijskoj školi u Halkidi, propovedajući u obližnjoj crkvi Svete Paraskeve. Nakon otpusta, postao je član bratstva „Η ΖΩΗ“, prvo služeći u Studentskom evanđeoskom centru u Pireju, a zatim kao rukovodilac studentskog doma „Apostolos Paulos“ u Atini, ostavljajući trajan trag kroz svoje misijsko zalaganje i službu mladima. 22. aprila 1962, nakon što je prethodno bio monah, rukopoložen je za đakona na Cvjetnu nedelju u Crkvi Preobraženja Spasitelja u Agia Paraskevi, Atika, od pokojnog mitropolita Meletiosa iz Patare, a od oktobra iste godine imenovan je za propovednika Svete mitropolije Tesalijotide i Fanariophersalon. 22. septembra 1963 rukopoložen je za sveštenika i dobio čin arhijamandrita od pokojnog mitropolita Kirila iz Tesalijotide i Fanariophersalon u Mitropolitskoj crkvi Svetih Konstantina i Jelene u Kardici. Kao propovednik Kardice služio je do leta 1964, kada je iz zdravstvenih razloga (fibrozni plevritis) morao da se vrati u Atinu, gde je ostao do marta 1966, kada je imenovan propovednikom Crkve Velike Milosti u svojoj domovini Tinos. U Svetoj ustanovi Evangelistrije Tinos imenovan je od strane mitropolita Doroteosa I iz Syrosa i Tinosa 16. marta 1966. i ostao je do 19. novembra 1968, kada ga je Sveti Sinod izabrao za mitropolita Halkide, nasledivši takođe Tinosca i ujaka tadašnjeg arhiepiskopa Atine Ieronimosa I, pokojnog Grigoriosa Pleiathosa (+1971). Rukopoložen je u nedelju, 24. novembra 1968, u Crkvi Velike Milosti u Tinosu od strane arhiepiskopa Ieronimosa iz Atine, zajedno sa mitropolitima Damaskinosom iz Nafpaktie i Evritanije, Stylianosom iz Nikopolisa i Preveze i Doroteosom iz Syrosa, u prisustvu brojnih sveštenika i nebrojenih vernih hrišćana. Od 8. decembra 1968, kada je intronizovan u Svetoj mitropoliji, do 11. jula 1974, kada je uklonjen sa prestola sedmom Ustavnom odlukom tadašnjeg režima, revnosno je pastirovao kler i vernike svoje eparhije kroz neprekidno prinošenje Božanske Euharistije, intenzivnu i neprekidnu molitvu, stalno propovedanje Reči Božje, osnivanje brojnih crkvenih ustanova, dela filantropije i ljubavi, brigu o omladini i posvećeno vršenje pravilne crkvene uprave. Preminuo je u 44. godini života, 19. januara 1975, hospitalizovan u Londonu nakon hirurške intervencije, i sahranjen je uz narodnu participaciju vernog naroda Halkide u Svetom manastiru Svetog Nikole Ano Vatheia, na groblju hijerarha Halkide, koje je lično osnovao.